Zašto je led koji izbija sa Saturnovog meseca Enceladus zagonetan
Istraživanja Saturnovog ledenog meseca Enceladus donose nova saznanja o prirodnim procesima koji izbacuju hemijske supstance iz skrivenih okeana u svemir, što otvara neslućene mogućnosti za buduća astrobiološka istraživanja.
Led sa Enceladusa se tokom putovanja ka svemiru prirodno razdvaja i koncentriše hemikalije, što olakšava budućim svemirskim letelicama potragu za organskim jedinjenjima i tragovima života.
Izaberi iznos ili skeniraj kod bez iznosa pa ga upiši u banci. Novac ide direktno na račun autora (GoSimple), Trek ne uzima ništa i nije posrednik u plaćanju.
Na telefonu: preuzmi kod, pa ga u aplikaciji banke učitaj iz galerije.
Misteriozni gejziri i skriveni okean
Saturnov mesec Enceladus već dugo privlači pažnju naučne zajednice zbog svojih impresivnih gejzera koji izbacuju led i gasove visoko u svemir. Ispod debele ledene kore ovog nebeskog tela nalazi se globalni podzemni okean sačinjen od tečne vode. Upravo iz tog skrivenog vodenog prostranstva potiču materijali koje sonda Kasini ranije zabeležila tokom svojih prolazaka kroz prstenove i stubove pare.
Analiza sakupljenih uzoraka dugo je zbunjivala istraživače jer je hemijski sastav ledenih zrna bio izuzetno neobičan i složen. Čestice koje su dospevale u svemir imale su specifične karakteristike koje se nisu u potpunosti poklapale sa očekivanjima baziranim na direktnim uzorcima iz dubokog okeana. Ta zagonetka navela je stručnjake da detaljnije prouče mehanizme koji deluju tokom samog izbacivanja materije.
Kako priroda sortira organska jedinjenja
Najnovije analize pokazuju da se kapljice vode koje putuju ka svemiru lagano hlade i pretvaraju u led pre nego što se raspadnu. Tokom tog delikatnog prelaza iz tečnog u čvrsto stanje, dolazi do prirodnog odvajanja i koncentrisanja različitih hemijskih elemenata. Ovaj mehanizam efikasno grupiše specifične supstance unutar ledenih zrna, stvarajući jedinstvenu strukturu zaleđenih fragmenata.
Ovakvo prirodno filtriranje zapravo pomaže u detekciji važnih molekula jer pojačava koncentraciju organskih jedinjenja u pojedinačnim česticama. Zbog toga buduće misije koje budu istraživale ovaj sistem neće morati da tragaju za razblaženim tragovima na velikim površinama. Instrumenti na budućim svemirskim sondama imaće znatno lakši zadatak jer će im priroda sama pripremiti koncentrovane uzorke za analizu.
Izvor: ScienceDaily · Fotografija: Pexels / Freepik (ilustracija)
