Zašto imenovanje Ćavija na mesto selektora Holandije predstavlja povratak korenima

Novi talas na klupama evropskih reprezentacija

Početak jesenjeg dela fudbalske sezone tradicionalno donosi određenu dozu umora i frustracije među ljubiteljima klupskog fudbala. Tek što su domaće lige počele da hvataju zalet, a nova pojačanja da se uklapaju u timove, kalendar donosi prvu reprezentativnu pauzu. U fudbalskim krugovima se već duže vreme raspravlja o opravdanosti i formatu ovih prekida, a predlog o spajanju prva dva jesenja prozora u jedan duži period mogao bi da smanji stalna putovanja i prekide u klupskim prvenstvima.

Ipak, ovogodišnji septembarski prozor donosi izuzetno uzbudljive priče koje bi mogle da redefinišu reprezentativni fudbal na tlu Evrope. Nekoliko nacionalnih saveza odlučilo je da poverenje ukaže zvučnim trenerskim imenima, što garantuje taktička nadmudrivanja na najvišem nivou. Među najzanimljivijim promenama izdvajaju se dolasci Zinedina Zidana na klupu Francuske, Jirgena Klopa u Nemačku, Žorža Žezusa u Portugaliju i Marka van Bomela u Belgiju. Ipak, imenovanje koje privlači najviše pažnje jeste dolazak Ćavija Ernandeza na čelo reprezentacije Holandije.

Prekid tradicije duge više od četiri decenije

Odluka fudbalskog saveza Holandije da angažuje inostranog stručnjaka predstavlja radikalan raskid sa višedecenijskom praksom. Reprezentacija ove zemlje nije imala stranog selektora još od 1978. godine, kada ih je na Svetskom prvenstvu predvodio Austrijanac Ernst Hapel. Čak je i Hapel imao duboke veze sa tamošnjim fudbalom, s obzirom na to da je prethodno vodio Fejenord do titule klupskog prvaka Evrope i domaćeg šampionata.

Angažovanjem Ćavija prekida se krug u kojem su se na selektorskoj poziciji neprestano smenjivala domaća imena poput Dika Advokata, Luja van Gala i Ronalda Kumana. Ova promena donosi novu energiju i drugačiju perspektivu u rad sa nacionalnim timom, što bi moglo da otvori potpuno novu eru za holandski fudbal i donese preko potrebnu svežinu u igri.

Filozofska veza Katalonije i holandskog fudbala

Iako na prvi pogled deluje kao odstupanje od tradicije, dolazak bivšeg veziste Barselone zapravo predstavlja povratak najdubljim korenima holandske fudbalske škole. Ćavi je prepoznat kao beskompromisni sledbenik filozofije igre koju je u Barseloni uspostavio Pep Gvardiola. Ta filozofija, međutim, nije nastala u Španiji, već vuče direktne korene iz Holandije. Temelje ovog stila postavio je Rinus Mihels dolaskom u Kataloniju 1971. godine, a kasnije su ga nadogradili Johan Krojf i Johan Neskens.

Krojf je, kao trener, preneo te ideje na Gvardiolu, koji ih je potom usavršio. Zbog toga se Ćavijevo preuzimanje holandske reprezentacije može posmatrati kao zatvaranje punog idejnog kruga. Njegovo insistiranje na posedu lopte, prostornoj inteligenciji i stalnom kretanju predstavlja modernu interpretaciju "totalnog fudbala" koji je Holandiju nekada učinio globalnim fenomenom. Ova sinergija između španske preciznosti i holandske taktičke slobode mogla bi da donese preko potrebnu evoluciju nacionalnom timu i inspiriše novu generaciju igrača.

Izvor: Jonathan Wilson, Wilson's World · Fotografija: Pexels / Freepik (ilustracija)