Sveća u crkvi: zašto se pali, gde i za koga
Paljenje sveće je najjednostavniji i najrašireniji čin pravoslavne pobožnosti. Šta sveća simbolizuje, zašto se pali gore za žive a dole za upokojene i kako se to čini.
Ko god je ušao u pravoslavni hram, video je isto: ljude koji prilaze svećnjaku, pale sveću i na trenutak zastanu. Paljenje sveće je najjednostavniji oblik molitve, dostupan i onome ko ne zna nijednu drugu molitvu.
Šta sveća znači
Sveća je simbol Hrista kao svetlosti sveta, ali i slika samog molitvenika: kao što sveća gori i topi se, tako čovek u molitvi daruje deo sebe. Vosak, po tumačenju crkvenih otaca, označava čistotu namere: sveća od voska gori mirno i svetlo.
Za žive i za upokojene
U hramovima postoje dva mesta za sveće. Gore, na višem svećnjaku, sveće se pale za žive: za zdravlje, za porodicu, za one kojima je teško. Dole, na nižem mestu, često peščaniku, pale se sveće za upokojene, sa molitvom za pokoj njihovih duša. Uz sveću se tiho izgovore imena onih za koje se pali.
Mali bonton
Sveće se kupuju u samom hramu, i taj prilog je ujedno podrška crkvi. Pale se jedna od druge ili od kandila, mirno i bez žurbe. Nije važno koliko je sveća velika: u crkvi vole da kažu da Bog ne meri visinu sveće, nego toplinu srca koje ju je zapalilo.
Zato sveća ostaje ono što je uvek bila: najkraća molitva na svetu, vidljiva golim okom.
